De toekomst wil vooruit!

We staan voor belangrijke verkiezingen. De komende Vlaamse regering zal dringende en belangrijke keuzes moeten maken.

Gaan we voor meer megalomane betonprojecten zoals meer bedrijventerreinen en een uitbreiding van de Ring in de groene rand rond Brussel zoals de Vlaamse regering wil of kiezen we voor duurzame investeringen in groene mobiliteit en groene energie?

Lossen we de crisis op met oude projecten uit het verleden zoals de traditionele partijen willen of kiezen we voor een groene economie die echt jobs oplevert?

Verpakken we ons beleid met een groen sausje of zoeken we echt oplossingen voor de klimaatcrisis?

Blijven we rondhollen in onze samenleving waar stress de bovenhand haalt, of kiezen we voor de kwaliteit van het leven?

Dat zijn voor Groen! de speerpunten van deze verkiezingen.

Groen! ziet de crisis als een historische kans om de zaken helemaal anders aan te pakken en om op grote schaal nieuwe jobs te creëren, om ons milieu schoner te maken en meer ontspannen te gaan leven. We moeten het roer drastisch durven om te gooien. We hoeven dus niet bang te zijn voor de Groene Big Bang.

In deze tijd van crisissen, sociale, economische en ecologische, hebben mensen nood aan positieve verhalen. Groenen zijn geen doemdenkers. Wij geloven dat de uitdagingen waar we vandaag voor staan een kans zijn om de wereld radicaal om te draaien. Die uitdagingen zijn opportuniteiten om in te zien wat beter kan en anders moet.

Een Green New Deal, zoals alle Europese Groene partijen voorstellen is het middel om uit die drie crisissen te geraken. Door in te zetten op isolatie kunnen we de energiefactuur van de mensen laten dalen, jobs creëren en het energieverbruik doen dalen. In plaats van de automobielindustrie gewoon geld toe te stoppen, kunnen we hen aanmoedigen te kiezen voor groene innovatie. Daardoor komen er meer investeringen in onderzoek en ontwikkeling, krijgen we meer jobs en groenere wagens. Stel ook voorwaarden op aan de banken in plaats van zomaar geld te lenen, waarbij het voordeel zit voor de aandeelhouders en het risico bij de belastingbetaler.
Als we een groene economie willen is het nu of nooit! Andere Europese landen zijn reeds op de groene trein gesprongen en ook de Amerikaanse economie gaat nu de ecologische toer op. De knowhow is aanwezig, nu nog het inzicht en de ambitie om mee te spelen op wereldniveau.
Of simpel gesteld: gaan we straks windmolentechnologie exporteren, of blijft het bij importeren?

Laat ons afstappen van Kris Peeters’ plan om van België een logistiek doorvoerland te maken. Topeconomen zeggen duidelijk dat dit geen economische meerwaarde creeert en dus de economie van gisteren is. Kies voor minder beton, minder fijn stof, minder lawaai, minder files, minder afval, … Kies voor de economie van de toekomst en ga voor meer open ruimte, meer levenskwaliteit, meer kwalitatieve en duurzame jobs.

We moeten onze samenleving anders gaan organiseren. Een beter evenwicht tussen werk en gezin en een economie die rekening houdt met mens en milieu.

We willen een samenleving die goed is voor iedereen , niet enkel voor wie de juiste papieren bezit, voor wie een job heeft, voor wie Fortis-aandelen heeft, maar voor iedereen, zonder onderscheid.
We willen aandacht voor kwaliteit van leven. We willen de stress aanpakken die niet alleen onze kwaliteit van leven en gezondheid aantast, maar ook die van onze kinderen. Werk en gezin moeten beter te combineren vallen. Zorgbehoevenden moeten geholpen worden.
We zetten massaal in op een groene economie. Een economie die niet alleen het milieu respecteert, maar die ook duizenden jobs oplevert en zo onze economie opnieuw schoon doet draaien.

Daarom geef ik mijn stem op 7 juni vol overtuiging aan Groen!
Maar om Vlaanderen en Europa eindelijk in het verhaal van de toekomst te sturen, hebben we ook jouw steun nodig. Als jij op 7 juni ook voor de toekomst kiest, kunnen we een Groene Big Bang waarmaken. Dat is nodig, want de toekomst wil vooruit: we kunnen niet blijven stilstaan.

Stem op Groen! als je gelooft in een schonere toekomst voor jezelf, je kinderen en kleinkinderen en als je wil dat die groene economie er effectief komt!
Want hoe groen andere partijen ook beweren te zijn, als puntje bij paaltje komt, durven ze niet voluit te kiezen voor de ecologische oplossing.

Ik sta op de Vlaams-Brabantse Groen!e lijst voor de Vlaamse verkiezingen omdat ik als jongere volop mee het progressieve groene verhaal wil ondersteunen. Ik geloof volop in onze lijsttrekker Hermes Sanctorum en wil hem dan ook een flink duwtje in de rug geven.

Maarten Motté
3e opvolger Groen! Vlaams Brabant

Er zit niet meer in het liberalisme

Dinsdag zat ik rond de tafel met Guy Verhofstadt. Een geweldige ervaring. De beelden van Verhofstadt die door een kritische groep politieke wetenschappers wordt ondervraagd zie je op 4 juni in het 19u- en laatavondnieuws van VTM.
Verhofstadt kwam er zijn ambitieuze Europese plannen uit de doeken doen. Verhofstadt wil met de opbrengst van Euro-obligaties investeringen doen om de economie terug op gang te trekken.
Wat voor investeringen hij precies wilt doen, is iets wat hij zelf niet echt aanhaalt. Pas wanneer ik hem vraag hoe hij dat precies wil invullen begint hij over groene investeringen, vooral in hernieuwbare energie, dat in de vorm van een coöperatief systeem waarin verbruikers ook producenten worden. Maar zoals we weten wil Open VLD ook investeren in meer wegen, meer logistiek, meer bedrijventerreinen. Zo is de Open VLD een van de voortrekkers van de verbreding van de Ring en de Lange Wapper-brug.
Verschillende top-economen, zoals bijvoorbeeld Geert Noels, geven Groen! gelijk wanneer we zeggen dat logistiek de economie van het verleden is. Het creëert weinig meerwaarde voor de economie, weinig nieuwe jobs, maar wel veel overlast en files, wat terug schadelijk is voor de economie. Willen we investeringen doen, dan doen we dat het best in de economie van de toekomst. Dan kiezen we best voor innovatieve industrieën, die ons leven duurzamer maken, zoals duurzame en milieuvriendelijke wagens, supergeïsoleerde woningen, hernieuwbare energie, …

Wat vooral opvalt is dat Verhofstadts plannen niet gemaakt zijn voor een parlementslid. Met zijn boek stelt hij zich kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie, of binnenkort misschien het presidentschap van de EU, al wil hij dat zeker niet gezegd hebben. Misschien is het zelfs terug een sollicitatie om premier te kunnen worden?
We kunnen dan ook betwijfelen of Guy Verhofstadt in het parlement meer zal uitblinken dan zijn collega oud-premier Jean-Luc Dehaene, die een van de slechtste Europarlementsleden wordt genoemd.

Opvallend was Verhofstadts schuldbekentenis. Hij heeft naar eigen zeggen vroeger inderdaad te veel geijverd voor een onbegrensde vrije markt zonder overheidsoptreden. Hij erkent ondertussen gelukkig dat een economie zichzelf niet in hand kan houden maar duidelijke spelregels nodig heeft. Maar die spijt komt te laat. Deze crisis toont duidelijk de gebreken aan van jaren liberaal beleid van deregulering en privatiseringen. Deze crisis toont het falen aan van het liberalisme. Moet een liberaal ons dan terug uit die crisis helpen?

Groen! stelt al jaren dat er grenzen zijn aan wat de planeet en de maatschappij aankan. Die grenzen moeten dan ook duidelijk getrokken worden rondom de economie. Er is niets mis met winst maken, maar dat mag niet ten koste gaan van de natuur, buurtbewoners en de werknemers. Daarom pleiten wij voor een economie op mensenmaat.

Kiezen we voor de oplossingen van vroeger of kijken we vooruit?

Wij zijn de groene economie

Groene economie getest

Groen! ging op tour met zijn plan voor een groene economie.
Het ACV, Agoria, Electrabel, Umicore, Unizo, Boerenbond, VBO, topbankiers, havenbedrijven, … Het zijn allemaal niet meteen de beste maatjes van de Groen!en. Maar Groen! trok met zijn programma naar deze organisaties voor een inhoudelijk gesprek. Waar zitten de raakpunten? Waarin verschillen we?

Ons Groen! plan voor een Groene economie en groen relanceplan, in de vorm van een Green New Deal, werd breed gesmaakt. Ook ons streven voor een onthaasting van de samenleving, ondermeer in de vorm van een onthaaste school vond gehoor. En ook de idee van de Eco-wijken kon appreciatie teweeg brengen.

Bekijk de filmpjes en lees de verslagen van de ontmoetingen op www.degroenebigbang.be

De socialisten, nu zeker?

Zo zeker ben ik daar niet van.
Sinds het ontstaan van de Vlaamse regering zijn de Vlaamse socialisten onafgebroken aan de macht in Vlaanderen. In 1995 riep men luid: “SP is nodig!” In 2009 heeft men “nu zeker” nood aan de SP.A. En toch beweert de SP.A dat ze nodig zijn om een sociaal en progressief beleid te voeren.

Ik ben teleurgesteld in de SP.A. Maakt de SP.A deel uit van een rechtse regering dan kan zij echt het verschil niet maken. In de paarse regering Verhofstadt II zorgde zij mee voor de fiscale amnestie, die fiscale fraudeurs beloonden in plaats van de gewone man die trouw zijn belastingen betaalden. Ze stemden mee met de notionele intrestaftrek dat een cadeautje is aan bedrijven, dat de belastingbetaler 2,4 miljard Euro kost. Omdat er aan deze financiële aftrek voor bedrijven geen voorwaarden werden gesteld kwamen er ook geen nieuwe jobs bij of investeringen in innovatie. Dit werd dus puur een cadeautje aan de aandeelhouders.
De SP.A stemden in de Vlaamse regering ook mee voor de jobkorting die de Vlaming opdeelt in werkende Vlamingen die beloond moeten worden en profiterende Vlamingen die dringend aan het werk moeten. Vergeet de Vlaamse Regering daarmee toch ook wel onze gepensioneerden die niet rondkomen met hun pensioen, langdurig zieken, mensen die hun job verloren door de financiële crisis, huisvrouwen, gehandicapten en Brusselse Vlamingen.

In ons rijke Vlaanderen waar 1 op 10 beneden de armoedegrens leeft en de werkloosheid terug oploopt tot 10% moeten we echt kiezen voor een solidaire samenleving en een sterker armoedebeleid. Met hogere en welvaartsvaste uitkeringen kunnen we mensen echt helpen. Er moet meer geïnvesteerd worden in duurzame jobs en in de sociale economie. Door de mensen die het eerst nodig hebben te helpen bij de isolatie van hun woning, kunnen we hun energiefactuur drastisch naar beneden drukken.

Met een fors investeringsplan in een nieuwe groene economie kunnen we massaal nieuwe jobs creëren. We doen dit echter op een duurzame verstandige manier, met projecten die onze economie vergroenen en onze energiekosten doen dalen, zoals investeren in het beter isoleren van woningen en gebouwen.

Maar we moeten ook kiezen voor kwaliteitsvolle jobs. Jobs die het mensen mogelijk maken gezin en arbeid te combineren. Zo kiezen we pas echt voor de kwaliteit van het leven.

Wil de SP.A onze partner zijn om deze groene en sociale economie te organiseren?