Tsjeverig in moeilijke tijden

Opvallend vind ik het. We staan voor enorme uitdagingen. Zeker de financieel-economische crisis heeft ons wakker geschud. Men zou dan verwachten dat politieke partijen oplossingen naar voor schuiven, voorstellen die het falen van de economie de afgelopen jaren moeten vervangen.
CD&V echter schuift een persoon naar voor. Een betrouwbare en sterke leider. Kris Peeters.

Ik herinner me het verkiezingsdebat in de Gentse Vooruit, ondertussen twee maanden geleden. De moderator vroeg aan Marianne Thyssen waarom haar partij nodig is. Andere partijen deden hun ideeën en voorstellen uit de doeken. Nee, mevrouw Thyssen schuift Kris Peeters naar voor als oplossing om uit de crisis te geraken.
Ik dacht echter dat Kris Peeters enkel verkiesbaar is in de provincie Antwerpen. Waar stemmen alle andere Vlamingen dan voor?

Voor mij draait politiek om het vormgeven van de samenleving. Vormgeven doe je, volgens mij, echter met een visie voor ogen. Je wilt ergens naar toe, je wil iets bereiken. Daarom vind ik idealisme als politicus zo belangrijk. Daarom hecht ik ook veel belang aan ideologieën. Het geeft weer hoe mensen naar de wereld kijken en hoe ze de toekomst tegemoet willen gaan.
CD&V heeft dat niet.

Al moet dat dan misschien de mantra “Goed Bestuur” zijn. CD&V werpt zich op als de goede huisvader die de staat ernstig bestuurt.
Ik heb echter op federaal niveau genoeg gezien van dat soort bestuur. Geef mij deze keer maar een bestuur met de oplossingen voor de grote vraagstukken van morgen.

“Ik vind idealisme nodig als jonge politicus”

Voor het tijdschrift Schamper, het studentenblad van de Universiteit Gent, werd ik net als alle andere studenten die kandidaat zijn voor de verkiezingen, geinterviewd. Hier leest u integraal mijn interview. U kan ook doorklikken naar de site van schamper.

Maarten Motté is 22 jaar en zit in zijn master Politieke wetenschappen aan de UGent. Daarnaast is hij OCMW-raadslid voor Groen en actief in het jeugdwerk.

Ten geleide en zeer ondankbaar: waarom moet een lezer van Schamper, laat ons aannemen een UGent-student, op u stemmen?

We staan voor belangrijke verkiezingen. De komende Vlaamse Regering zal dringende keuzes moeten maken. We moeten een oplossing zien te vinden voor 3 crisissen die tegelijkertijd op ons af komen of volop woeden. Een economische crisis, die zich manifesteert in het stilvallen van onze economie; een sociale crisis, met groeiende sociale ongelijkheid en groeiende werkloosheid; en een klimaatcrisis, we moeten nu een andere koers bewandelen om er later niet de gevolgen van te moeten dragen.En dan kan je twee dingen doen. Of je blijft gewoon voort doen zoals je bezig bent. Bijvoorbeeld door te investeren in de transportsector, die weinig jobs creeeren voor Vlamingen, maar ons wel de overlast geven. Je gaat om hen te plezieren nieuwe grote megalomane betonprojecten bovenhalen, zoals de verbreding van de Ring.
Maar je kan ook kiezen om die drie crisissen in een keer aan te pakken door in vernieuwende en duurzame sectoren te investeren. Investeer in milieuvriendelijkere auto’s, isolatie van woningen, groene energie,… Dat zijn sectoren die kunnen groeien en die jobs creëren. En we kunnen zo de opwarming van de aarde te lijf gaan.

Wat zijn uw persoonlijke actiepunten voor de verkiezingen?

Als OCMW-raadslid zet ik sterk in op armoedebeleid. In ons “rijke” Vlaanderen waar 1 op 10 beneden de armoedegrens leeft en de werkloosheid terug oploopt tot 10% moeten we echt kiezen voor een solidaire samenleving en een sterker armoedebeleid. Met hogere en welvaartsvaste uitkeringen kunnen we mensen echt helpen. Er moet meer geïnvesteerd worden in duurzame jobs en in de sociale economie. Door de mensen die het eerst nodig hebben te helpen bij de isolatie van hun woning, kunnen we hun energiefactuur drastisch naar beneden drukken.

Wat is volgens u in het algemeen de inzet voor de verkiezingen?

Deze uitzonderlijke periode maakt dat zowieso het oplossen van de crisis de uitdaging worden van de volgende regering. Dat moet dan ook de inzet van de verkiezingen worden. Met Groen! hebben we hier een duidelijk plan voor. We kiezen voor een Green New Deal. Een plan dat werd opgesteld met alle Europese Groene Partijen. Want uiteraard stopt de crisis niet aan de landsgrenzen. Ook Barrack Obama ziet het nu in van groen relanceplan. Ook Vn-secretaris Generaal Ban Kimoon pleit voor een Green New Deal.

Maar de verkiezingen gaan ook meer dan ooit over de geloofwaardigheid van de politiek. CD&V krijgt de leuze “Wie gelooft die mensen nog?” als een slag in het gezicht. In plaats van goed bestuur kregen we immers geen bestuur. Lijst Dedecker verzuurt de samenleving door andere partijen te verwijten dat ze ongeloofwaardig zijn, maar net diezelfde dingen doen zich voor in zijn eigen partij.

Gelooft u in de politiek als instrument om maatschappelijke omwentelingen teweeg te brengen?

Politiek is een medium om de wereld vorm te geven. Willen we een betere wereld, waarin iedereen gelijke kansen krijgt, waarin we de respect hebben voor elkaar en het milieu, waarin er geen oorlog meer is. Dat is idealistisch, ik weet het. Maar ik vind dat nodig als jonge politicus. Ik weet waarom ik in de politiek ga. Ik wil me dan ook engageren om die wereld toch net iets beter door te geven aan mijn kinderen later.

Waarom zou u naar het Vlaams Parlement trekken, gezien de harde kritiek die vaak weerklinkt over het VP, dat het totaal immobiel is, dat er een wijdverbreid absenteïsme is, dat er alleen serieus gedebateerd wordt over de te beperkte bevoegdheden, dat parlementsleden er zelf amper iets in de pap te brokken hebben?

Uit de parlementsrapporten van De Standaard en De Morgen blijkt Groen! de beste parlementsleden te hebben. Wij hebben geen grote namen, wij hebben geen tafelspringers, en we kunnen onze inhoud misschien niet zo goed verkopen als de rest. Maar we hebben onze ijzersterke doelstellingen, waar we 100% voor gaan omdat we er in geloven dat dat nodig is. En zo kunnen wij toch wegen op het debat zowel hier in Vlaanderen als in Europa. Naar Bart Staes (Groen! EP-lid) bijvoorbeeld wordt echt geluisterd in het Europees Parlement.

Lees het interview hier na op de site van schamper

Een blauwdruk voor België

Na 2 jaar communautair gekakel en stoer opbieden tegen elkaar staan we nergens. Er is geen oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde in zicht, er komt geen betere financiële verdeelsleutel en autonomie voor de gewesten, er wordt niet verder onderhandeld over een nieuwe invulling van onze federale staat.

Nochtans is dat nodig.
Het is van uiterst groot belang dat we weten welke richting we met dit land willen uitgaan.

We willen meer Europa. Meer samenwerking tussen landen om wereldwijde problemen samen aan te pakken.
We willen ook meer contact met de burger. Meer maatwerk kunnen bieden voor elke burger om mensen bij te staan waar nodig en iedereen gelijke kansen en een kwaliteitsvol leven te kunnen gunnen.

Die 2 streefdoelen maken dat we dringend moeten nadenken hoe we ons federaal land verder gaan invullen. De ene bekommernis trekt bevoegdheden weg richting de Europese Unie. De andere vraagt een omgekeerde beweging richting gewesten, gemeenschappen en gemeenten.

In een wereld die constant evolueert, verandert ook steeds de visie van de maatschappij hoe de overheid het best georganiseerd moet worden.

Daarom hebben we nood aan een 10-jaarlijk intergouvernementeel Conferentie die de grote lijnen uitbakent voor het komende decennium.
Deze conferentie moet bestaan uit politici (een delegatie uit elk federaal, gewest-, gemeenschap en Europees parlement,) het middenveld (vakbonden, boerenbond, werkgeversorganisaties, Natuurpunt, NGO’s, Gezinsbond, jeugdwerkorganisaties, holebiorganisaties,…) en burgers.

In die conferentie moet men de lijnen uittekenen van de ideale vorm van de staat. Men moet ook duidelijk weergeven waar we met ons land heen willen. Hoe bereiden we de toekomst voor? Hoe pakken we de grote uitdagingen aan die op ons af komen, zoals de vergrijzing, de klimaatcrisis, de groeiende armoede,…?

In die 10 jaar hoeven politici zich dan niet meer bezig te houden met communautaire discussies en kunnen ze volop beleid maken.