We staan voor belangrijke verkiezingen. De komende Vlaamse regering zal dringende en belangrijke keuzes moeten maken.

Gaan we voor meer megalomane betonprojecten zoals meer bedrijventerreinen en een uitbreiding van de Ring in de groene rand rond Brussel zoals de Vlaamse regering wil of kiezen we voor duurzame investeringen in groene mobiliteit en groene energie?

Lossen we de crisis op met oude projecten uit het verleden zoals de traditionele partijen willen of kiezen we voor een groene economie die echt jobs oplevert?

Verpakken we ons beleid met een groen sausje of zoeken we echt oplossingen voor de klimaatcrisis?

Blijven we rondhollen in onze samenleving waar stress de bovenhand haalt, of kiezen we voor de kwaliteit van het leven?

Dat zijn voor Groen! de speerpunten van deze verkiezingen.

Groen! ziet de crisis als een historische kans om de zaken helemaal anders aan te pakken en om op grote schaal nieuwe jobs te creëren, om ons milieu schoner te maken en meer ontspannen te gaan leven. We moeten het roer drastisch durven om te gooien. We hoeven dus niet bang te zijn voor de Groene Big Bang.

In deze tijd van crisissen, sociale, economische en ecologische, hebben mensen nood aan positieve verhalen. Groenen zijn geen doemdenkers. Wij geloven dat de uitdagingen waar we vandaag voor staan een kans zijn om de wereld radicaal om te draaien. Die uitdagingen zijn opportuniteiten om in te zien wat beter kan en anders moet.

Een Green New Deal, zoals alle Europese Groene partijen voorstellen is het middel om uit die drie crisissen te geraken. Door in te zetten op isolatie kunnen we de energiefactuur van de mensen laten dalen, jobs creëren en het energieverbruik doen dalen. In plaats van de automobielindustrie gewoon geld toe te stoppen, kunnen we hen aanmoedigen te kiezen voor groene innovatie. Daardoor komen er meer investeringen in onderzoek en ontwikkeling, krijgen we meer jobs en groenere wagens. Stel ook voorwaarden op aan de banken in plaats van zomaar geld te lenen, waarbij het voordeel zit voor de aandeelhouders en het risico bij de belastingbetaler.
Als we een groene economie willen is het nu of nooit! Andere Europese landen zijn reeds op de groene trein gesprongen en ook de Amerikaanse economie gaat nu de ecologische toer op. De knowhow is aanwezig, nu nog het inzicht en de ambitie om mee te spelen op wereldniveau.
Of simpel gesteld: gaan we straks windmolentechnologie exporteren, of blijft het bij importeren?

Laat ons afstappen van Kris Peeters’ plan om van België een logistiek doorvoerland te maken. Topeconomen zeggen duidelijk dat dit geen economische meerwaarde creeert en dus de economie van gisteren is. Kies voor minder beton, minder fijn stof, minder lawaai, minder files, minder afval, … Kies voor de economie van de toekomst en ga voor meer open ruimte, meer levenskwaliteit, meer kwalitatieve en duurzame jobs.

We moeten onze samenleving anders gaan organiseren. Een beter evenwicht tussen werk en gezin en een economie die rekening houdt met mens en milieu.

We willen een samenleving die goed is voor iedereen , niet enkel voor wie de juiste papieren bezit, voor wie een job heeft, voor wie Fortis-aandelen heeft, maar voor iedereen, zonder onderscheid.
We willen aandacht voor kwaliteit van leven. We willen de stress aanpakken die niet alleen onze kwaliteit van leven en gezondheid aantast, maar ook die van onze kinderen. Werk en gezin moeten beter te combineren vallen. Zorgbehoevenden moeten geholpen worden.
We zetten massaal in op een groene economie. Een economie die niet alleen het milieu respecteert, maar die ook duizenden jobs oplevert en zo onze economie opnieuw schoon doet draaien.

Daarom geef ik mijn stem op 7 juni vol overtuiging aan Groen!
Maar om Vlaanderen en Europa eindelijk in het verhaal van de toekomst te sturen, hebben we ook jouw steun nodig. Als jij op 7 juni ook voor de toekomst kiest, kunnen we een Groene Big Bang waarmaken. Dat is nodig, want de toekomst wil vooruit: we kunnen niet blijven stilstaan.

Stem op Groen! als je gelooft in een schonere toekomst voor jezelf, je kinderen en kleinkinderen en als je wil dat die groene economie er effectief komt!
Want hoe groen andere partijen ook beweren te zijn, als puntje bij paaltje komt, durven ze niet voluit te kiezen voor de ecologische oplossing.

Ik sta op de Vlaams-Brabantse Groen!e lijst voor de Vlaamse verkiezingen omdat ik als jongere volop mee het progressieve groene verhaal wil ondersteunen. Ik geloof volop in onze lijsttrekker Hermes Sanctorum en wil hem dan ook een flink duwtje in de rug geven.

Maarten Motté
3e opvolger Groen! Vlaams Brabant

Dinsdag zat ik rond de tafel met Guy Verhofstadt. Een geweldige ervaring. De beelden van Verhofstadt die door een kritische groep politieke wetenschappers wordt ondervraagd zie je op 4 juni in het 19u- en laatavondnieuws van VTM.
Verhofstadt kwam er zijn ambitieuze Europese plannen uit de doeken doen. Verhofstadt wil met de opbrengst van Euro-obligaties investeringen doen om de economie terug op gang te trekken.
Wat voor investeringen hij precies wilt doen, is iets wat hij zelf niet echt aanhaalt. Pas wanneer ik hem vraag hoe hij dat precies wil invullen begint hij over groene investeringen, vooral in hernieuwbare energie, dat in de vorm van een coöperatief systeem waarin verbruikers ook producenten worden. Maar zoals we weten wil Open VLD ook investeren in meer wegen, meer logistiek, meer bedrijventerreinen. Zo is de Open VLD een van de voortrekkers van de verbreding van de Ring en de Lange Wapper-brug.
Verschillende top-economen, zoals bijvoorbeeld Geert Noels, geven Groen! gelijk wanneer we zeggen dat logistiek de economie van het verleden is. Het creëert weinig meerwaarde voor de economie, weinig nieuwe jobs, maar wel veel overlast en files, wat terug schadelijk is voor de economie. Willen we investeringen doen, dan doen we dat het best in de economie van de toekomst. Dan kiezen we best voor innovatieve industrieën, die ons leven duurzamer maken, zoals duurzame en milieuvriendelijke wagens, supergeïsoleerde woningen, hernieuwbare energie, …

Wat vooral opvalt is dat Verhofstadts plannen niet gemaakt zijn voor een parlementslid. Met zijn boek stelt hij zich kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie, of binnenkort misschien het presidentschap van de EU, al wil hij dat zeker niet gezegd hebben. Misschien is het zelfs terug een sollicitatie om premier te kunnen worden?
We kunnen dan ook betwijfelen of Guy Verhofstadt in het parlement meer zal uitblinken dan zijn collega oud-premier Jean-Luc Dehaene, die een van de slechtste Europarlementsleden wordt genoemd.

Opvallend was Verhofstadts schuldbekentenis. Hij heeft naar eigen zeggen vroeger inderdaad te veel geijverd voor een onbegrensde vrije markt zonder overheidsoptreden. Hij erkent ondertussen gelukkig dat een economie zichzelf niet in hand kan houden maar duidelijke spelregels nodig heeft. Maar die spijt komt te laat. Deze crisis toont duidelijk de gebreken aan van jaren liberaal beleid van deregulering en privatiseringen. Deze crisis toont het falen aan van het liberalisme. Moet een liberaal ons dan terug uit die crisis helpen?

Groen! stelt al jaren dat er grenzen zijn aan wat de planeet en de maatschappij aankan. Die grenzen moeten dan ook duidelijk getrokken worden rondom de economie. Er is niets mis met winst maken, maar dat mag niet ten koste gaan van de natuur, buurtbewoners en de werknemers. Daarom pleiten wij voor een economie op mensenmaat.

Kiezen we voor de oplossingen van vroeger of kijken we vooruit?

Na 2 jaar communautair gekakel en stoer opbieden tegen elkaar staan we nergens. Er is geen oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde in zicht, er komt geen betere financiële verdeelsleutel en autonomie voor de gewesten, er wordt niet verder onderhandeld over een nieuwe invulling van onze federale staat.

Nochtans is dat nodig.
Het is van uiterst groot belang dat we weten welke richting we met dit land willen uitgaan.

We willen meer Europa. Meer samenwerking tussen landen om wereldwijde problemen samen aan te pakken.
We willen ook meer contact met de burger. Meer maatwerk kunnen bieden voor elke burger om mensen bij te staan waar nodig en iedereen gelijke kansen en een kwaliteitsvol leven te kunnen gunnen.

Die 2 streefdoelen maken dat we dringend moeten nadenken hoe we ons federaal land verder gaan invullen. De ene bekommernis trekt bevoegdheden weg richting de Europese Unie. De andere vraagt een omgekeerde beweging richting gewesten, gemeenschappen en gemeenten.

In een wereld die constant evolueert, verandert ook steeds de visie van de maatschappij hoe de overheid het best georganiseerd moet worden.

Daarom hebben we nood aan een 10-jaarlijk intergouvernementeel Conferentie die de grote lijnen uitbakent voor het komende decennium.
Deze conferentie moet bestaan uit politici (een delegatie uit elk federaal, gewest-, gemeenschap en Europees parlement,) het middenveld (vakbonden, boerenbond, werkgeversorganisaties, Natuurpunt, NGO’s, Gezinsbond, jeugdwerkorganisaties, holebiorganisaties,…) en burgers.

In die conferentie moet men de lijnen uittekenen van de ideale vorm van de staat. Men moet ook duidelijk weergeven waar we met ons land heen willen. Hoe bereiden we de toekomst voor? Hoe pakken we de grote uitdagingen aan die op ons af komen, zoals de vergrijzing, de klimaatcrisis, de groeiende armoede,…?

In die 10 jaar hoeven politici zich dan niet meer bezig te houden met communautaire discussies en kunnen ze volop beleid maken.

Bookmark Maarten Motté

Dit weekend verzamelden de Europese Groenen zich voor een verkiezingscongres in het Europees Parlement in Brussel. Ik was er zelf ook even bij, voornamelijk om foto’s te laten trekken voor de campagne van de Vlaamse verkiezingen.

Groen! is de enige Vlaamse partij die zijn Europese campagne transnationaal voert.
Dat komt omdat de wereldwijde economische crisis, de wereldwijde sociale crisis en de wereldwijde klimaatcrisis het best alledrie tesamen en over de landsgrenzen heen worden aangepakt. De Europese Groenen hebben gezamenlijk een New Green Deal opgesteld die een antwoord moet bieden op deze uitdagingen.

De komende 5 jaar worden cruciaal om belangrijke keuzes te maken en grote stappen te ondernemen. Daarom zeggen wij ‘nee!’ tegen een verlenging van het mandaat van Manuel Barrosso als voorzitter van de Europese Commissie, zoals de Europese christendemocraten en conservatieven (EVP) vragen. Wil Europa vooruit, dan hebben we nu nood aan een ambitieuze kandidaat die volop gelooft in het Europese project en die het geloof in de EU terug in de harten van de Europese burgers kan brengen.
Volgens de Europese Groenen heeft het beleid van deregulering van de ploeg van Barroso juist bijgedragen aan de economische crisis. Ook op sociaal en ecologisch vlak schoot Barrosso veel te kort.

Wil je meer horen over de Europese Groenen?
Kom praten met Bart Staes op het Groen! Café van Groen!Gent en Gras Gent op donderdag 2 april in café Het Onverwacht Geluk in de burgstraat in Gent om 20u.

Benelux-leger

15/03/2009

De N-VA kwam dit weekend op haar congres af met een opmerkelijk voorstel.
Ter afwachting van een gemeenschappelijk Europees leger kunnen we in kleiner verband met onze naaste buurlanden alvast het goede voorbeeld geven.

De realiteit toont aan dat ons eigen Belgische Leger staande houden onbetaalbaar en onzinvol is.
Crembo (Pieter De Crem, nvdr.) kan zich dan wel volop amuseren door onze jongens richting Afghanistan te sturen om in het gevlei van de NAVO te komen, het is veel verstandiger met onze nauwer aan het hart gelegen Europese Unie aan een nieuwe defensie te werken.
De EU toonde zich al sterk in conflictbemiddeling. De NAVO blinkt enkel uit in het bombarderen van dorpen.

De Europese Unie heeft zich de laatste jaren vaak sterk getoond in de eerste fasen van conflicten. Door sterke bemiddeling en het opleggen van economische sancties kon de EU al veel bereiken. Maar wanneer zulke conflicten uitmonden in een oorlog, staat de Europese Unie nergens en nemen de VS en de individuele lidstaten het over.
De Europese Unie heeft daar nu de middelen nog niet voor. En die moeten we haar echt geven.
(Waarom hebben wij nog een eigen leger nodig? Tenzij we ineens zin krijgen om Duitsland binnen te vallen?)