De toekomst wil vooruit!

We staan voor belangrijke verkiezingen. De komende Vlaamse regering zal dringende en belangrijke keuzes moeten maken.

Gaan we voor meer megalomane betonprojecten zoals meer bedrijventerreinen en een uitbreiding van de Ring in de groene rand rond Brussel zoals de Vlaamse regering wil of kiezen we voor duurzame investeringen in groene mobiliteit en groene energie?

Lossen we de crisis op met oude projecten uit het verleden zoals de traditionele partijen willen of kiezen we voor een groene economie die echt jobs oplevert?

Verpakken we ons beleid met een groen sausje of zoeken we echt oplossingen voor de klimaatcrisis?

Blijven we rondhollen in onze samenleving waar stress de bovenhand haalt, of kiezen we voor de kwaliteit van het leven?

Dat zijn voor Groen! de speerpunten van deze verkiezingen.

Groen! ziet de crisis als een historische kans om de zaken helemaal anders aan te pakken en om op grote schaal nieuwe jobs te creëren, om ons milieu schoner te maken en meer ontspannen te gaan leven. We moeten het roer drastisch durven om te gooien. We hoeven dus niet bang te zijn voor de Groene Big Bang.

In deze tijd van crisissen, sociale, economische en ecologische, hebben mensen nood aan positieve verhalen. Groenen zijn geen doemdenkers. Wij geloven dat de uitdagingen waar we vandaag voor staan een kans zijn om de wereld radicaal om te draaien. Die uitdagingen zijn opportuniteiten om in te zien wat beter kan en anders moet.

Een Green New Deal, zoals alle Europese Groene partijen voorstellen is het middel om uit die drie crisissen te geraken. Door in te zetten op isolatie kunnen we de energiefactuur van de mensen laten dalen, jobs creëren en het energieverbruik doen dalen. In plaats van de automobielindustrie gewoon geld toe te stoppen, kunnen we hen aanmoedigen te kiezen voor groene innovatie. Daardoor komen er meer investeringen in onderzoek en ontwikkeling, krijgen we meer jobs en groenere wagens. Stel ook voorwaarden op aan de banken in plaats van zomaar geld te lenen, waarbij het voordeel zit voor de aandeelhouders en het risico bij de belastingbetaler.
Als we een groene economie willen is het nu of nooit! Andere Europese landen zijn reeds op de groene trein gesprongen en ook de Amerikaanse economie gaat nu de ecologische toer op. De knowhow is aanwezig, nu nog het inzicht en de ambitie om mee te spelen op wereldniveau.
Of simpel gesteld: gaan we straks windmolentechnologie exporteren, of blijft het bij importeren?

Laat ons afstappen van Kris Peeters’ plan om van België een logistiek doorvoerland te maken. Topeconomen zeggen duidelijk dat dit geen economische meerwaarde creeert en dus de economie van gisteren is. Kies voor minder beton, minder fijn stof, minder lawaai, minder files, minder afval, … Kies voor de economie van de toekomst en ga voor meer open ruimte, meer levenskwaliteit, meer kwalitatieve en duurzame jobs.

We moeten onze samenleving anders gaan organiseren. Een beter evenwicht tussen werk en gezin en een economie die rekening houdt met mens en milieu.

We willen een samenleving die goed is voor iedereen , niet enkel voor wie de juiste papieren bezit, voor wie een job heeft, voor wie Fortis-aandelen heeft, maar voor iedereen, zonder onderscheid.
We willen aandacht voor kwaliteit van leven. We willen de stress aanpakken die niet alleen onze kwaliteit van leven en gezondheid aantast, maar ook die van onze kinderen. Werk en gezin moeten beter te combineren vallen. Zorgbehoevenden moeten geholpen worden.
We zetten massaal in op een groene economie. Een economie die niet alleen het milieu respecteert, maar die ook duizenden jobs oplevert en zo onze economie opnieuw schoon doet draaien.

Daarom geef ik mijn stem op 7 juni vol overtuiging aan Groen!
Maar om Vlaanderen en Europa eindelijk in het verhaal van de toekomst te sturen, hebben we ook jouw steun nodig. Als jij op 7 juni ook voor de toekomst kiest, kunnen we een Groene Big Bang waarmaken. Dat is nodig, want de toekomst wil vooruit: we kunnen niet blijven stilstaan.

Stem op Groen! als je gelooft in een schonere toekomst voor jezelf, je kinderen en kleinkinderen en als je wil dat die groene economie er effectief komt!
Want hoe groen andere partijen ook beweren te zijn, als puntje bij paaltje komt, durven ze niet voluit te kiezen voor de ecologische oplossing.

Ik sta op de Vlaams-Brabantse Groen!e lijst voor de Vlaamse verkiezingen omdat ik als jongere volop mee het progressieve groene verhaal wil ondersteunen. Ik geloof volop in onze lijsttrekker Hermes Sanctorum en wil hem dan ook een flink duwtje in de rug geven.

Maarten Motté
3e opvolger Groen! Vlaams Brabant

Think Big Vote Green!

Dit weekend verzamelden de Europese Groenen zich voor een verkiezingscongres in het Europees Parlement in Brussel. Ik was er zelf ook even bij, voornamelijk om foto’s te laten trekken voor de campagne van de Vlaamse verkiezingen.

Groen! is de enige Vlaamse partij die zijn Europese campagne transnationaal voert.
Dat komt omdat de wereldwijde economische crisis, de wereldwijde sociale crisis en de wereldwijde klimaatcrisis het best alledrie tesamen en over de landsgrenzen heen worden aangepakt. De Europese Groenen hebben gezamenlijk een New Green Deal opgesteld die een antwoord moet bieden op deze uitdagingen.

De komende 5 jaar worden cruciaal om belangrijke keuzes te maken en grote stappen te ondernemen. Daarom zeggen wij ‘nee!’ tegen een verlenging van het mandaat van Manuel Barrosso als voorzitter van de Europese Commissie, zoals de Europese christendemocraten en conservatieven (EVP) vragen. Wil Europa vooruit, dan hebben we nu nood aan een ambitieuze kandidaat die volop gelooft in het Europese project en die het geloof in de EU terug in de harten van de Europese burgers kan brengen.
Volgens de Europese Groenen heeft het beleid van deregulering van de ploeg van Barroso juist bijgedragen aan de economische crisis. Ook op sociaal en ecologisch vlak schoot Barrosso veel te kort.

Wil je meer horen over de Europese Groenen?
Kom praten met Bart Staes op het Groen! Café van Groen!Gent en Gras Gent op donderdag 2 april in café Het Onverwacht Geluk in de burgstraat in Gent om 20u.

Benelux-leger

De N-VA kwam dit weekend op haar congres af met een opmerkelijk voorstel.
Ter afwachting van een gemeenschappelijk Europees leger kunnen we in kleiner verband met onze naaste buurlanden alvast het goede voorbeeld geven.

De realiteit toont aan dat ons eigen Belgische Leger staande houden onbetaalbaar en onzinvol is.
Crembo (Pieter De Crem, nvdr.) kan zich dan wel volop amuseren door onze jongens richting Afghanistan te sturen om in het gevlei van de NAVO te komen, het is veel verstandiger met onze nauwer aan het hart gelegen Europese Unie aan een nieuwe defensie te werken.
De EU toonde zich al sterk in conflictbemiddeling. De NAVO blinkt enkel uit in het bombarderen van dorpen.

De Europese Unie heeft zich de laatste jaren vaak sterk getoond in de eerste fasen van conflicten. Door sterke bemiddeling en het opleggen van economische sancties kon de EU al veel bereiken. Maar wanneer zulke conflicten uitmonden in een oorlog, staat de Europese Unie nergens en nemen de VS en de individuele lidstaten het over.
De Europese Unie heeft daar nu de middelen nog niet voor. En die moeten we haar echt geven.
(Waarom hebben wij nog een eigen leger nodig? Tenzij we ineens zin krijgen om Duitsland binnen te vallen?)

De inzet van de verkiezingen 2: Europa

In het tweede luik van “Wat wordt de inzet van de verkiezingen?” stel ik nu Europa voor als hét campagnethema.

Ik hoop met heel mijn hart dat de Europese Unie eindelijk een rol gaat spelen in de campagne van de politieke partijen. Europa is de instantie die zowat 70 % van alle Belgische wetgeving stuurt en vorm geeft. Europa is ook de instelling van de toekomst. De huidige economische, sociale en klimaatcrisissen tonen aan dat samenwerking tussen landen noodzakelijk is om zulke problemen de baas te kunnen en samen onze toekomst te vrijwaren.

Europa wordt tot nu toe door verschillende politici enkel gebruikt als schietschijf. Neemt Europa een goede maatregel, dan steken de ministers van de lidstaten die pluimen zelf op hun hoed. Is de nieuwe Europese richtlijn minder populair, dan schieten de nationale ministers die maatregel meteen af en schilderen ze de EU af als grote boeman.

Nochtans is de Europese Unie een prachtig project. Ooit begonnen als het beste mechanisme om oorlog te vermijden op het Europese vasteland is het nu uitgegroeid tot het instituut om volop samen de toekomst tegemoet te kunnen gaan. Om samen de grote problemen, zoals de opwarming van de aarde aan te pakken en volop te streven voor gelijke kansen en rechten voor iedereen in Europa.

In de media komt Europa nauwelijks aan bod. En dus interesseert het ook de Belgische en Vlaamse politici niet.
Behalve een enkele Verhofstadt durft geen enkele Vlaamse politicus volop zijn visie voor Europa duidelijk te maken. Want ja, door over Europa te praten win je geen stemmen.

Ook al liggen de Europese instellingen in Brussel, zelfs dan nog lijkt Europa onze politici maar matig te interesseren. Het is zelf zo erg dat uit een rapport van het VBO in 2007 bleek dat de Belgische ministers van alle ministers uit heel de Europese Unie het vaakst afwezig zijn op Europese Ministerraden (1/5 van de vergaderingen gebeurt zonder Belgische minister), wat nochtans een van de belangrijke medebeslissers is in de wetgevingsprocedure van de EU.
Normaal gezien moeten ministers verantwoording afleggen voor hun daden voor het parlement. Maar zo goed als nooit wordt een minister aangepakt over een standpunt dat hij vertegenwoordigde op een Europese Ministerraad.
En als onze politici nog niet eens geïnteresseerd zijn in Europa, waarom zouden de burgers er dan nog van wakker liggen?

Willen we het Europese project echt zien slagen, dan moet Europa het hart van de Europeanen veroveren. En dat kunnen we alleen maar allemaal samen doen. Door er allemaal over te praten en er volop in te geloven.

De Europese Unie heeft die aandacht immers nodig, zeker nu we voor zo’n cruciaal moment staan. De uitbreidingen zijn positief, maar mogen ook niet tot een verzwakking en onbestuurbaarheid van Europa leiden. De Grondwet voor Europa moet daarom een nieuwe adem vinden. Op het vlak van milieu en klimaat moeten dringend zware beslissingen genomen worden. Een echte Europese buitenlandse politiek moet geloofwaardig gemaakt worden. Een groot Europees defensiebeleid met een gezamenlijk Europees leger moet de weg naar de realiteit vinden. Een gemeenschappelijk asielbeleid moet de toekomst worden.
Zo zou de EU nog op veel andere domeinen een cruciale rol kunnen beginnen spelen.

Maar ze botsen op tegenstand van de steeds grotere groep van Eurosceptici en de steeds grotere kloof tussen de EU-instellingen en de burger. Ook in ons Vlaanderen groeien de Eurosceptische partijen zoals Lijst Dedecker en Vlaams Belang. De eerste met een ultraliberaal programma en een pleidooi dat nieuwe kerncentrales nodig zijn en de opwarming van de aarde een mythe is (met cijfers gebaseerd uit een studie van 1995). De laatste brengt Europa altijd in verband met de Islam en is daardoor tegen Europa. Begrijpe wie begrijpe kan.

Uiteraard moeten we ook kritische kantlijnen bij Europa durven trekken. Europa staat te ver van de burger af, wat meteen ook verklaart waarom Europa niet voldoende gedragen wordt door de burger. Mensen vrezen dat Europa hun lokale culturen wil veranderen en doen verdwijnen. Maar dat is onterecht.
Europa is sowieso te weinig sociaal. Terwijl dat net een grote opportuniteit is.

Op cruciale momenten haalt vaak ook het egocentrisme van verschillende lidstaten de bovenhand zodat de Europese Unie niet doortastend kan optreden. Een mooi voorbeeld is het optreden van de EU bij de financiële crisis. Net hier had Europa een grote rol kunnen spelen met een gemeenschappelijk plan om de economie terug op gang te brengen en volop te investeren in een groene economie. Die plannen en ideeën gaan ook rond in Europa. Maar neen, enkele grote landen beslisten er anders over en wilden eerder protectionistisch terug hun eigen beleid voeren. Een gemiste kans.

Europa mist ook nog te vaak kansen op het internationale toneel. Europa spreekt te weinig uit één mond bij grote conflicten en kan zo niet voldoende wegen op de wereldpolitiek, waardoor ze steeds meer wordt weggestoken door de Verenigde Staten en de nieuwe wereldmachten zoals China en Japan.

Kortom de komende verkiezingen moeten politici eerlijk durven zijn over waar zij met Europa naar toe willen. Groen! geeft alvast het goede voorbeeld. Met Bart Staes hebben wij, en dat wordt door vriend en vijand bevestigd, het beste Vlaamse Europarlementslid in huis.
Heel wat anders dan andere partijen (SP.a) waar hun beste Europarlementslid (Anne Van Lancker) moet wijken voor een kopstuk (Kathleen Van Brempt) . Ook anders dan LDD bijvoorbeeld wiens kopstuk (Jean-Marie Dedecker) zeker is dat hij niet gaat zetelen wanneer hij verkozen wordt. Ook anders dan bij CD&V wiens lijsttrekker (Jean-Luc Dehaene) openlijk in kranten verkondigt dat hij daar gaat zitten voor zijn partij, want dat hij zichzelf daar verveelt en geen zin heeft om zich met technische dossiers bezig te houden.

De lijstvorming voor Europa belooft dus al niet veel goeds te worden. Laat die kopstukken ons dan maar van het tegendeel getuigen dat ze wel iets waard zijn en wel bekommerd zijn om Europa.

Want de toekomst wil vooruit.
En daar hebben we de Europese Unie voor nodig.