De inzet van de verkiezingen 1: economie

De campagne schiet op gang. Al staan we nog zo’n kleine 100 dagen voor de verkiezingen. Het wordt nu al duidelijk waar de verkiezingen over zullen gaan.
Vooral de economische situatie zal voor veel kiezers een doorslaggevend thema zijn om te beslissen welke partij zij zullen steunen met hun stem.

In deze tijd van sociale, economische en ecologische crisissen, hebben mensen nood aan positieve verhalen. Groenen zijn geen doemdenkers. Wij geloven dat de uitdagingen waar we vandaag voor staan een kans zijn om de wereld radicaal om te draaien. Die uitdagingen zijn opportuniteiten om in te zien wat beter kan en vooral wat anders moet.

Groen! is hier klaar voor. Ons economische programma is het laatste jaar enorm sterk uitgebouwd. Al is het ineenklappen van het economische systeem een bevestiging van wat groene partijen al jaren zeggen.

Het liberale denken heeft zijn grenzen. Dat ervaren mensen al langer, maar nu zijn we op volle kracht tegen een van die grenzen gebotst. Met onherstelbare schade als gevolg. De gebrekkige overheidscontrole op schimmige constructies van banken en andere financiële instellingen houdt ons nu al meer dan een jaar in de ban en zal dat wellicht nog lang blijven doen. Sinds de jaren 70 zijn politici bezig met het afbreken van strenge regulering rond financiële instellingen. Wetgeving die nochtans werd ingevoerd na de financiële crisis in 1930 door Keynes en Roosevelt om dergelijke scenario’s in de toekomst te vermijden. Het waren ook de politici die in de jaren ‘90 kozen voor liberaliseringen, meer deregulering, privatiseringen en meer competitie. De essentie van deze crisis is dat banken en andere financiële instellingen in plaats van dienaren van de economie en de samenleving, er de meesters van geworden zijn.

De meest overtuigde believers van de “Vrije Markt” zijn nu de hardste roepers om financiële steun van de overheid. De overheid pompt dan ook miljarden in de banksector. En begrijp me niet verkeerd, dat moet ook gebeuren. We moeten erger voorkomen.
Maar het mag niet zijn dat er niets structureel verandert aan de banken. Het mag niet zijn dat autobedrijven gewoon geld krijgen van de overheid en daar niets voor in de plaats moeten doen. Het mag niet zijn dat we gewoon alles zijn loopje laten.

Bedrijven groeien over landsgrenzen heen en vergaren zo meer macht dan de regeringen van die landen. Zulke grote bedrijven doen met die landen wat ze willen. Ze kunnen ze afdreigen met ontslagen om verschillende maatregelen, zoals strenge milieuregels, tegen te houden. Bedrijven groeien over landsgrenzen heen en verliezen zo het contact met hun werknemers. Ze groeien boven het hoofd van vakbonden, zodat ook deze zielig lijken en hulpeloos staan.
We moeten radicaal kiezen voor een andere economie. Een economie op mensenmaat. Een economie die ten dienste staan van de mensen. Een economie van en voor mensen. Die eerst kijkt naar de wereld rondom hen (milieu, werkgelegenheid, …) en dan pas naar hun aandeelhouders en hun eigen broekzakken.

Groen! en alle andere groenen in Europa en de wereld worden gesteund door VN-secretaris-Generaal Ban-Kimoon in hun vraag om een New Green Deal. Deze grootschalige operatie maakt het mogelijk om de energiecrisis, klimaatcrisis, sociale crisis en economische crisis samen aan te pakken. De ene is immers nauw verbonden met de andere.
Om de economie terug op gang te brengen hebben we investeringen in deze economie nodig. Wij willen de kans grijpen door via sociale en ecologische projecten de economie te vergroenen en zo te investeren in de economie van de toekomst. Via nieuwe energieprojecten worden vele nieuwe jobs gecreëerd. Zo bijvoorbeeld bij isolatie. Door meer huizen te isoleren, creëren we nieuwe jobs, verlagen we de energiefactuur van de mensen zodat hun koopkracht stijgt en verlagen we het verbruik en de CO2-uitstoot.

Hoe gaat dat spreekwoord weer over die 3 vliegen en die klap?